Święta, święta więc pora na przytulanie z ostrym sosem!

21 i 22 stycznia to data, kiedy obchodzimy kilka nietypowych świąt. Poza Dniem Babci, którą obchodziliśmy w środę jest to też pora na... święto przytulasów. A w czwartek mogą poświętować ci, co uwielbiają ostro jadać. Dlaczego? Ano poczytajcie!

 Międzynarodowy Dzień Przytulania

Święto to powstało w USA w latach 80., aby promować okazywanie uczuć i bliskość
międzyludzką. Naukowcy od lat badają korzyści płynące z bliskości fizycznej. Jak wynika z
badań psychologów i biologów, przytulanie nie tylko poprawia nastrój, ale także wspomaga
zdrowie. Dotyk zwiększa poziom oksytocyny, popularnie nazywanej „hormonem miłości”,
który redukuje stres, obniża ciśnienie krwi i wzmacnia układ odpornościowy. Regularny
kontakt fizyczny z bliskimi może nawet zmniejszać ryzyko depresji i lęku. Można przytulać
rodzinę, przyjaciół, zwierzęta a nawet drzewa – każdy gest bliskości ma pozytywny efekt. W
tym dniu organizowane są różne akcje społeczne i kampanie, np. „Free Hugs” (darmowe
przytulanie w miejscach publicznych). Podczas Międzynarodowego Dnia Przytulania w
niektórych miastach ludzie ustawiają się w kolejki do… przytulania nieznajomych! Naukowcy
żartują, że to jedyny dzień w roku, kiedy „stanie w kolejce do przytulenia” jest całkowicie
normalne. Mówi się że dzieci potrzebują dużo bliskości, ale nie tylko dzieci jej potrzebują –
seniorzy szczególnie korzystają z kontaktu fizycznego, który przeciwdziała poczuciu
samotności i wykluczenia społecznego. Dlatego inicjatywy takie jak Międzynarodowy Dzień
Przytulania (21 stycznia) czy aktywności w Uniwersytetach Trzeciego Wieku, które promują
wspólne zajęcia i integrację, mają ogromne znaczenie dla poprawy jakości życia osób
starszych.

Można powiedzieć, że to jedna z najprostszych i najprzyjemniejszych „terapii zdrowotnych” –
nic nie kosztuje, a korzyści są ogromne! Tak więc przytulajmy się wszyscy ile i kogo możemy, a to tylko wyjdzie nam na zdrowie

Dzień Ostrego Sosu

Dzień ten znany jest też jako National Hot Sauce Day i został ustanowiony, by promować
różne rodzaje ostrych sosów oraz zachęcać do eksperymentowania w kuchni. Ostre sosy
mają bardzo długą historię – pierwsze wzmianki o sosach na bazie ostrych papryczek chili
pochodzą sprzed tysięcy lat z cywilizacji takich jak Majowie i Aztekowie, a popularność sosów
zwiększyła się wraz z ich rozprzestrzenianiem po świecie. Ostrość sosów zwykle mierzy się
skalą Scoville’a (SHU) – im wyższa wartość, tym większa pikantność. Czysta kapsaicyna
(związek odpowiedzialny za ostrość) może osiągać miliony jednostek SHU! Wiele osób
organizuje degustacje ostrych sosów, konkursy pikantnych potraw lub próbuje coraz
ostrzejszych smaków w gronie znajomych. Ostre sosy są nie tylko dodatkiem – są częścią
kultury kulinarnej wielu krajów i kuchni świata (np. meksykańskiej, tajskiej czy karaibskiej).
Niektórzy ludzie traktują ostry sos jak supermoc – im bardziej pali w ustach, tym czują się
odważniejsi i bardziej „bohaterscy”, gotowi zjeść wszystko… a potem szukają szklanki mleka
jak rycerz szukałby eliksiru!

Mamy wiele rodzajów ostrych sosów pochodzących z różnych części świata. Podajemy je
w skali od najłagodniejszego do najostrzejszego:
Sos Sriracha (Tajlandia), Chili Garlic Sauce (Chiny), Tabasco Original (USA), Harissa
(Tunezja), Gochujang (Korea), Sambal Oelek (Indonezja), Piri-Piri (Portugalia /
Afryka), Carolina Reaper Sauce (USA), Ghost Pepper Sauce / Bhut Jolokia (Indie). 

Choć umiarkowane spożycie ostrych sosów może mieć pewne korzyści, nadmiar kapsaicyny –
związku odpowiedzialnego za ostrość chili – może szkodzić organizmowi. Oto główne
zagrożenia:
- Problemy żołądkowe
- Zaostrzenie wrzodów i hemoroidów
- Podrażnienie jelit
- Reakcje alergiczne i skórne

Podsumowując – pikantne sosy to smakowa przyjemność, ale z ostrożnością. Nawet
najwięksi fani ognistej kuchni powinni pamiętać: czasem mniej znaczy więcej!

DOWCIP:
Co robi ostry sos w pracy?
– Podgrzewa atmosferę

RD