Pan Dariusz

Pan Dariusz. Prowadzi w Centralu zakład dorabiania kluczy. Córce akurat pękł kluczyk od zapięcia rowerowego. Pan Dariusz bez namysłu sięgnął po właściwy zamiennik. Prowadzi ten zakład od 30 lat. Doskonale wie, co do czego.

- Zdążymy się przebiec po sklepie, zanim Pan dorobi? – zapytałem.

- Nie ma szans – odparł Pan Dariusz. – Zdążycie tylko sięgnąć do portfela.

Ale kluczyk od zapięcia roweru okazał się oporny. To nie wchodził do zamka, to znów nie chciał się przekręcić.

- Chińska robota – zamruczał Pan Dariusz i sięgnął po WD40. – Ludzie często zapominają, że zamek nie używany po prostu śniedzieje. Wtedy z reguły klucze się łamią.

Rozglądam się po zakładzie. Na ścianie wisi cennik. Dorobienie zwykłego klucza – 10 zł. Ale pozycji w cenniku kilkadziesiąt. Są klucze do sejfów i kas pancernych. Najwięcej jednak kosztuje dorobienie kluczyka do auta.

- To już nieaktualne ceny – mówi Pan Dariusz. – Mowy kluczyk do BMW kosztuje nawet 3,5 tysiąca złotych? Tak jest tam wszystko zakodowane i zaszyfrowane.

- A przez te trzydzieści lat, która robota była najciekawsza? – pytam.

Pan Dariusz zastanawia się długo. Tak długo, że zaczynam wątpić, czy cokolwiek odpowie. Ślusarz musi mieć przecież swoje tajemnice.

- Wie Pan – mówi w końcu Pan Dariusz. – Ja w zasadzie robię ciągle to samo. Ale coraz mniej trafia do mnie zamków, a coraz częściej naprawiać muszę piloty i przełączniki.

- Jest tyle ciekawych zawodów np. pirat, albo poszukiwacz skarbów, dlaczego został |Pan ślusarzem? – pytam.

- Bo jestem mechanikiem z wykształcenia – odpowiada Pan Dariusz. – Ponadto klucze dorabia mój ojciec. Jego zakład mieści się przy Warszawskiej 79, zakład żony jest w Auchan przy Produkcyjnej, syn dorabia klucze w galerii Biała, córka w Carrefour'ze przy Wrocławskiej, a brat na Sienkiewicza.

O rany! Cała rodzina zarabia na dorabianiu kluczy!

- Czy można Pana nazywać klucznikiem – pyta Córka.

- Mam taki certyfikat – odpowiada Pan Dariusz.

Olej w zamku zadziałał. Kluczyk się obraca. Zadanie wykonane.

(Wojciech Koronkiewicz)