Praca zawodowa, dzieci, starzejący się rodzice oraz codzienna logistyka stanowią nieformalny, drugi etat dla milionów Polaków. Najnowsze badanie Głównego Urzędu Statystycznego pokazuje, jak wyzwania opiekuńcze wpływają na życie zawodowe i prywatne społeczeństwa.
W 2025 roku obowiązki opiekuńcze regularnie pełniło 35,9% osób w wieku 18–74 lata. Aż 80% opiekunów zajmowało się wyłącznie dziećmi lub wnukami poniżej 15. roku życia, 14,8% wspierało dorosłych krewnych, a 5,2% sprawowało opiekę podwójną. Ciężar ten częściej spoczywa na kobietach – deklaruje go 38,5% z nich przy 33,1% mężczyzn.
Wśród wszystkich pracujących Polaków niemal co drugi (42,4%) równolegle wykonuje obowiązki domowe. Konieczność dostosowania kariery do rodziny zadeklarowało 21,2% łączących te role, przy czym kobiety robiły to ponad dwa i pół razy częściej niż mężczyźni (31,2% wobec 11,6%). Polki częściej wybierały urlopy lub ograniczenie wymiaru pracy, z kolei mężczyźni przechodzili na tryb zdalny oraz elastyczne godziny.
Mimo obciążeń 63% pracujących opiekunów nie postrzega łączenia tych sfer jako problematycznego. Wśród najczęściej wymienianych trudności pojawiły się zbyt długi czas pracy (11,2%), jej wyczerpujący charakter oraz nieprzewidywalny harmonogram. Z opieki instytucjonalnej, takiej jak żłobki czy przedszkola, korzysta 50,6% rodziców, podczas gdy reszta wolny czas organizuje samodzielnie lub z pomocą dziadków.
Statystyki dotyczące urlopów rodzicielskich wyraźnie różnicują obie płcie. Doświadczenie korzystania z nich zadeklarowało 82% kobiet i zaledwie 18,3% mężczyzn. Polki pozostają poza rynkiem pracy najczęściej od roku do trzech lat, natomiast mężczyźni wybierają zazwyczaj wolne trwające maksymalnie do miesiąca.
Jak w Waszych domach wygląda łączenie pracy z obowiązkami opiekuńczymi? Czy opieka instytucjonalna w Polsce spełnia Wasze oczekiwania? Podzielcie się swoimi doświadczeniami w komentarzach!
PS
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze